اخبار اتفاق های جهان امروز، حاکی از آرایش قدرت ها برای یک معامله بزرگ در مسیر بلعیدن منابع جدیدی است تا بقای آنها را برای چند دهه آینده تضمین کند.
سناریوهای مختلف ردیف شده از چنگ و دندان نشان دادن ها تا نرمش های گفتاری یا به قولی هویج و چماق هایی که در میدان چانه زنی های سیاسی نظام بین الملل بلند می شود نشانه هایی از کنار آمدن ها برای معامله ای است تا هر یک از مدعیان نظام قدرت به سهم خود در فرایند مدیریت آینده جهان از آن بهره مند شوند و در شکل دهی نظم نوینی که برنامه ریزی شده است ،مفهوم تازه ای از تغییرات ژئو پلتیکی تعریف شود.
در چنین شرایطی وقتی در سکوت معنا دار چین و روسیه شاهد ربوده شدن مادرو رییس جمهور ونزوئلا از سوی آمریکا هستیم و یا در جدال فرسایشی روسیه و اوکراین بی حسی آمریکا با همه رجز خوانی های اروپا در حمایت بی نتیجه از اوکراین و پای فشردن روسیه و پیشروی آهسته و پیوسه در تصاحب جغرافیای مورد نیازش قابل لمس تصور می شود، سناریوی تصاحب تایوان توسط چین هم قابل پیش بینی در آینده نه چندان دور خواهد بود و این یعنی همان بازی تقسیم منافع که چندان دور از ذهن نمی تواند باشد.
البته در این آشفته حالی چنگ انداختن بر روی گریلند توسط ترامپ و طمعی که برای خلیج مکزیک در ذهن دارد و آن را خلیج ترامپ نیز می خواند یا حضور ناوهای هواپیمابر آمریکا در خاورمیانه را با کنار هم گذاشتن آنها در مداخله مستقیم بر حوادث ایران و فشارهایی که بر مردم این کشور بواسطه تحریم ها در مسیر سیاست های تضعیف و براندازانه با هدف اعمال کنترل جبهه مقاومت را نیز وقتی بر آنها
اضافه می شود، گویای تراژدی تلخی در جهانخواری مدرن است، هر چند که نباید اتفاق های چندی پیشتر در سقوط رژیم اسد و به هم خوردن معادلات سیاسی در سوریه و پیشروی رژیم صهیونیستی در غزه پسا طوفان الاقصی را با تمام ترورها در حذف رهبران سیاسی حماس و حزب الله لبنان که به نوعی پاکسازی مخالفان در جبهه مقاومت تفسیر می شود را در این تراژدی و سناریوی های پیوستی آن نباید نادیده گرفت.
اکنون جهان در نقطه ای ایستاده است که قدرت ها برای بقای خود نیازمند دست اندازی بر منافع و منابع جدیدی از بازارهای تجاری و شریان های اقتصادی نفت و انرژی هستند و در جنگ کریدورهایی که از دو دهه پیش در طراحی مسیرهای جدید تبادل انرژی و کالا رقم خورده است با جدال تعرفه های اقتصادی وضع شده و فشارهایی که از سوی آمریکای ترامپ اعمال می شود، نشانه های دیگری از تغییرات گسترده ای است که خاورمیانه در قلب آن نهفته و باید بازیگران جدیدی وارد صحنه شوند که در این محوریت عربستان و ایران و کشورهای عربی اقماری با همه کوچکی های جغرافیایی در کنار باز شدن پای اروپاییان به قفقاز جنوبی بخشی مهم از آن بشمار می روند که نیازمند سیاست ورزی هوشمندانه کشورهای منطقه در بهره مندی ها از منافع و شرایط جدید و در نیافتادن در تله ها و درگیری های ساختگی قدرت ها برای بهانه های واهی است.
جهان امروز در تغییرات شگرفی که تا پایان قرن بیست و یکم به چشم خواهد دید بر آمدگی و بر افتادگی های زیادی را شاهد خواهد بود که شاید عمر بسیاری از ساکنان جغرافیای سرزمین های مختلف به تماشای آنها کفاف ندهد، اما بسترهایی که بواسطه تصمیم سازی و تصمیم گیری های متولیان امور ملت ها رقم می خورد، آینده را دستخوش تغییرات اساسی قرار خواهد داد، همانگونه که جنگ و صلح های قرون گذشته بویژه مناسبات پسا جنگ جهانی دوم وضعیت امروز را شکل داد.
در این شرایط برای باقی ماندن در نقطه تاثیر گذاری با همه چالش ها ،واقع نگری و دور ایستادن از شعله های آتش افروزان و نگاه هوشمندانه به چینش معامله قرن، توسط قدرت هاست تا منافع ملی و خواستگاه ملت ها بویژه گرفتار آمدگان در جبر جغرافیایی بر آورده شود وگرنه هزینه ها بسیار خواهد بود،هر چند که باید پای هویت و کیان و استقلال ایستاد!
- نویسنده : یونس رنجکش
