حرکت عقربه ها در شرایط بحرانی منطقه در کدام نقطه خواهند ایستاد و ساعت صفر کجاست، سوال مهم این روزهای بسیاری از تحلیلگران سیاسی و ناظران بین المللی است و گمانه زنی های عمومی بویژه در ایران را هم رقم زده است و همه به انتظار تصمیمی حیاتی از سوی دو طرف مناقشه ودر شرایط وفضایی غبار آلود و آرایش های احتمالی در جنگ و مذاکره نشسته اند.
اکنون در اینچنین شرایطی که ناو آبراهام با دستور ترامپ در کنار سایر تمهیدات و آماده باش ها به خاورمیانه رسیده و دست ها هم بر روی ماشه رفته است باید دید که مذاکره به راه افتاده در پشت دیوارهای بی اعتمادی تا چه اندازه خواهد توانست بر فضای تهدیدی و مناطره ای غلبه و چشم های ناظران را به خود معطوف کند.
در این شرایط حساس با بیم و هراس های منطقه که از یک سو دست ها به بهانه و برای تجاوزی دیگر در مسیر منافع و بازی قدرت و در دیگر سو برای دفاع از کیان سر زمینی و منافع ملی همانگونه که از زبان فرماندهان نظامی و مسوولان سیاسی آن عنوان شد بر ماشه است و اگر جنگی درگیرد، خاورمیانه ای را فروخواهد برد، باید دید چگونه تصمیمی، سرنوشت ساز خواهد شد و تدبیر و عقلانیت تا چه حد بر تحریک و تحرکات آتش زیر خاکستر درگیری های منطقه ای غلبه خواهد کرد و فضای دیپلماسی و سیاست ورزی کدام گزینه از آنچه سرنوشت آینده منطقه را تحت تاثیر خود، قرار می دهد را از روی میز کنار خواهد زد، هرچند که همه چیز با تمام تلاش ها برای گریز از جنگ احتمالی به دلیل ناشناخته بودن رفتار طرف مهاجم و انگیزه های پشت پرده غیرقابل پیش بینی است و عقربه های سرنوشت ساز همچنان معلق ایستاده اند!
آنچه پیش بینی ها را سخت و لحظه ها را التهاب آور برای منطقه و حتی جهان کرده است تردیدها از توان بازدارندگی و شعله وری و غیر مهار شدن آتش شلیک های احتمالی است که فراگیر تر از چند تاکتیک نظامی و تنش رسانه ای رصد و پیش بینی می شود.
اکنون جهان در التهاب و گریزی از مذاکره عاقلانه و رفتار دیپلماتیک نیست و قدرت ها که برای تصاحب منابع و منافع منطقه و تسلط بر ایران به عنوان قلب تپنده انرژی و شاهراه ارتباطی به میدان آمده اند جز به رسمیت شناختن حق طبیعی این کشور و کنار آمدن با آن ندارند و برخورد نظامی چاره ساز کنترل نخواهد بود و توافق در دوگانه تهدید و لفاظی های صلح طلبانه به ثمر نخواهد نشست بلکه نیازمند نرمش های واقع بینانه و بازی برد برد است و اگر معامله ای در کار است در نقطه کانونی آن باید منافع ایران نیز دیده شود.
با این حال تمام چشم ها به عقربه هایی است که در مسقط برای چندمین بار پشت میزهای مذاکره در حرکت و هنوز معلق مانده است!
- نویسنده : یونس رنجکش
