آشفتگی های اقتصادی و سیاسی کشور را در شرایط ویژه ای قرار داده است که در آن اتخاذتصمیم هایی که بتواند اوضاع آشفته را آرام و رضایت مندی های عمومی را فراهم کند کمی بیشتر از سخت تفسیر می شود اما با این حال نگاه به منافع ملی و تحقق هر آنچه بتواند در راستای آن موجب بهبود وضعیت شود اقدامی ارزشمند است هرچند که دیر هنگام باشد!
شرایط امروز کشور به دلیل انباشته شدن مطالبات عمومی در کنار تغییر نسلی و همچنین کاهش در آمدها را باید قرار گرفتن در بحرانی ترین روزهای خود دانست، وضعیتی که حتی پیشترها در میانه جنگ تحمیلی هشت ساله هم اوضاع آن قابل تحمل تر به لحاظ اقتصادی و شرایط همگرایی و حفظ سرمایه های اجتماعی برای مردم متصورتر بود.
آنچه امروز وضعیت کشور را در هاله ای از فرو افتادن در کاهش آستانه تحمل عمومی قرار داده، نابسامانی ها و نا باوری از نبود چشم اندازی است که امید را نشانه رفته و این وضعیت به دلیل بی اعتمادی های عمومی به روش های حکمرانی اقتصادی برجای مانده از ناترازی های جا خوش کرده از گذشته تا به امروز در کنار سهم فرصت طلبی و سودجویی های عده ای در تاراج منابع و ضربه زدن به منافع ملی از یک سو و تهدیدها و تحریم های خارجی و نگاه بدخواهانه نظام قدرت جهانی از دیگر سو است که موجب ضربه زدن به سرمایه اجتماعی اعتماد شده است.
در میانه این حجم از مشکلات انبار شده و تهدید و تحریم هایی که ظالمانه خوانده می شود راه عبور از بحران و بن بست هایی که باید شکسته شود تصمیم های عقلانی با در نظر گرفتن مصلحت و منفعت ملی است که هر چند برخی تصمیم ها پر ریسک و خطر به نظر می رسند اما نیازمند حرکت شجاعانه است که گویا در تصمیم ناگریز دولت برای اجرای جراحی اقتصادی در میانه جنگی ترکیبی با تما م سایه هایی که بر امنیت عمومی خواهد انداخت جدی به نظر می رسد.
دولت مسعود پزشکیان که در شرایط خاص و بحرانی و در یک خلا مدیریت اجرایی پا به میدان گذاشت در کنار رشد نابسامانی های اقتصادی و ناترازی های مختلف سکان مدیریتی کشور را در دست گرفت و پس از گدشت یکسال و اندی و مسلط شدن نسبی بر اوضاع و درک واقعیت ها دریافته است که پیشبرد اهداف دولتی با شعارهای وعده داده شده بویژه در تعهدش برای گسترش عدالت با آنچه ادامه رویه های گذشته و وضع موجود بویژه در بذل و بخشش ها برای پهن گذاشتن سفره تاراج منافع عمومی و ملی توسط برخی ویژه خواران است، نمی تواند ادامه دهد و بهترین تصمیم اجرای تصمیمی سخت در شرایط اضطراری و بحرانی است که گام نخست آنرا را از بودجه سال ۱۴۰۵ برگزید و با تغییر مسیر پرداخت یارانه کالاهای اساسی از ابتدا به انتهای زنجیره مصرف دست به تیغ جراحی شد و با درک خونریزی و درد بسیاری که همراه خواهد داشت و امکان تهدیدهای بسیاری بویژه بدنامی دولت مستقر را نیز گریزی از آن نیست به آن تن داد.
حال در این شرایط آنچه باید سنجیده شود همراهی ها با نگاه ملی بواسطه قطع دستان آلوده از سفره ملت است که باید با همدلی ها تحمل شود هر چند که نارضایتی های انباشته شده در کف خیابان چالش های دیگری است که باید زخم عمیق تری از شکاف ها ترمیم شود.
- نویسنده : یونس رنجکش
