فرزین محدث در گفت و گو با ایرنا با اشاره به جایگاه سینمای کوتاه در ایران اظهار کرد: سینمای کوتاه امروز در ایران در موقعیت بسیار خوبی قرار دارد و اتفاقهای درخشانی در آن رخ میدهد. فیلمسازان مستعدی در این حوزه فعالیت میکنند و بسیاری از آثار ایرانی در جشنوارههای معتبر بینالمللی دیده میشوند. البته یکی از مشکلات این است که برخی فیلمسازان، فیلم کوتاه را صرفاً بهعنوان مسیری برای رسیدن به فیلم بلند میبینند، در حالی که سینمای کوتاه میتواند هویت و استقلال خودش را داشته باشد.
وی با تاکید بر ویژگی تجربهگرایانه این مدیوم افزود: حُسن سینمای کوتاه این است که میتواند در زمانی محدود، با بیشترین ایجاز، جهان و شخصیت و موقعیت خود را بسازد. همانطور که داستان کوتاه در ادبیات میتواند مستقل و کامل باشد، فیلم کوتاه هم میتواند مستقل باشد و صرفاً مقدمهای برای فیلم بلند نباشد.
او درباره طرح اکران «قرار» نیز بیان کرد: اصل این اتفاق را مثبت میدانم، چون بچههای فیلم کوتاه سالهاست که مهجور ماندهاند و فرصت نمایش عمومی آثارشان بسیار محدود بوده است. اینکه فیلم کوتاه روی پرده سینما نمایش داده میشود، اتفاق مهمی است، اما درباره میزان تاثیرگذاری آن هنوز زود است که قضاوت کنیم.
این بازیگر و کارگردان تاکید کرد: «قرار» اگر بخواهد اثرگذار باشد، باید ادامه پیدا کند. امروز فقط میتوان گفت ایدهای منسجم و درست است، اما نتیجه آن را باید یک یا دو سال بعد بررسی کرد. هر طرح فرهنگی زمانی معنا پیدا میکند که استمرار داشته باشد و با تغییر مدیران متوقف نشود. مشکل ما این است که بسیاری از برنامهها با تغییر مدیران کنار گذاشته میشوند و هیچ چیز نهادینه نمیشود.
مخاطب فیلم کوتاه، مخاطب خاص است نه عام
محدث ادامه داد: اگر «قرار» به یک جریان پایدار تبدیل شود و مدیران بعدی هم آن را حفظ کنند، آن وقت میتوان درباره تاثیرش بر سینمای کوتاه و حتی بر شکلگیری مخاطب صحبت کرد. اما اگر مقطعی باشد، در نهایت فقط یک تجربه کوتاهمدت خواهد بود.
او در بخش دیگری از سخنانش درباره مخاطب سینمای کوتاه عنوان کرد: واقعیت این است که مخاطب فیلم کوتاه در حال حاضر مخاطب خاص است، نه مخاطب عام. حتی سینمای بلند هم امروز برای جذب مخاطب با چالش روبهروست، بنابراین نباید با رویا و شعار درباره مخاطب فیلم کوتاه حرف بزنیم. ابتدا باید مخاطب خاص این سینما را تقویت و حفظ کنیم و سپس به تدریج دامنه آن را گسترش دهیم.
به اعتقاد محدث، موثرترین مسیر تبلیغ برای فیلم کوتاه، استفاده از ظرفیت سینماهاست. بهترین راه این است که پیش از نمایش فیلمهای بلند پرفروش، فیلمهای کوتاهی که در همان سینما اکران میشوند معرفی و تبلیغ شوند. مخاطبی که برای دیدن یک فیلم بلند به سینما آمده، اگر با فیلم کوتاه آشنا شود، بهمرور این فرهنگ شکل میگیرد. تبلیغات محیطی بهتنهایی برای سینمای کوتاه کافی نیست؛ باید این سینما در بدنه اصلی سینما دیده شود.
این کارگردان تئاتر در پایان تاکید کرد: سینمای کوتاه ایران امروز جلوتر از آن چیزی است که بسیاری تصور میکنند. این سینما باید فضای تجربهگرایانه خود را حفظ کند و اکرانهایی مانند «قرار» اگر با استمرار و برنامهریزی بلندمدت همراه باشند، میتوانند به تثبیت جایگاه فیلم کوتاه در فرهنگ سینمایی ایران کمک کنند.
