روزهای جنگ تحمیلی و فشارهای اقتصادی و اجتماعی در کنار ناترازی ها هر چند که با صبوری مردم به دلیل درک شرایط کشور همراه است اما این مهم به عنوان تاب آوری اجتماعی یکی از محورها و مولفه های بازدارندگی در خط دفاع از کشور به شمار رفته که نقش مهمی تاکنون ایفا کرده است.
در این میانه به منظور حفظ، تداوم و صیانت از این بازدارندگی ضرورت توجه به دلایل پائین آمدن تاب آوری ها و کاهش آستانه تحمل و درک واقعیت های زیست مدارایی جامعه امروز، توسط بخش های مختلف حاکمیت و اعمال حکمرانی منطبق با شرایط، اقدامی غیرقابل انکار و امری حیاتی برای بقای کشور تصور می شود.بازدارندگی تاب آوری که امروز در جامعه ایرانی به دلیل درک شرایط جنگی در مسیر دفاع از کشور و صیانت از امنیت ملی رقم خورده است از جمله مولفه های مهمی است که نباید دستخوش بی توجهی و سطحی نگری و یا مصادره سیاسی برخی گروههای متنفذ شود زیرا این پایداری برخواسته از یک عزم عمومی در چهارچوب اقتضا و هویت و اگاهی ملی و وطن دوستی است.
در اینچنین شرایطی بازسازی اعتماد مردم به واسطه تغییر در برخی رویه ها و کوتاه کردن دستان مداخله گر در عرصه های مختلف و تمرکز بر وحدت رویه حکمرانی با سیاست تمرکز بر اهداف و منافع ملی مهمترین راهبردی است که نقش محوری در پایداری تاب آوری های مردم در شرایط بحران کنونی دارد.
از جمله موارد مصداقی در این زمینه کوتاه کردن دستان مداخله گر برخوردبا فرصت طلبانی است که با عناوین و وابستگی های مختلف در پی سودجویی ها از فضای اقتصاد تورمی کشور و دست بردن در جیب نداشته ملت هستند، که این امر می تواند ترمیم گر شکاف های اقتصادی و اجتماعی در جامعه باشد.
آنچه اکنون نمونه بارز ایجاد شکاف بین مردم و حکمرانان برغم تمامی همراهی های عمومی است افسار گسیختگی رشد قیمت ها و نبود نظارت های کافی در شبکه های تولید و توزیع است که کنترل را از دست متولیان خارج و کسی یا پاسخگو نیست و یا آنکه توان بازدارندگی این روند و برخورد با متخلفین و سودجویان را به دلیل پراکندگی مسیرهای برخورد و مقابله ندارد.
بدون شک، هرچند انگیزه دلسوزانه بسیاری برای برخورد با این روند توسط ناظران را باید در نظر گرفت اما بانیان غیر کنترل بودن این فضا را نیز باید بهره مندان از قدرت های پشت پرده ای دانست که بطور حتم در وابسته نشان دادن خود به بخش های پنهان حاکمیت در روند نظارت های حکمرانی مداخله می کنند.
از دیگر نمونه هایی که در تاب آوری و افزایش قدرت این ایستادگی خدشه وارد می کند رفتارهای سلیقه ای و مصادره شرایط موجود توسط هسته های سختی است که خود را متولی تصمیم سازی ها در کشور بویژه در شرایط اضطرار امروز می دانند و مانع از تصمیم گیری ها به روش عقلایی در مسیر خواست عمومی و منافع ملی می شوند که تاثیر اینگونه زیست مداخله گرانه آنها در گذشته نیز تجربه شده و چندان مورد اقبال و پسند و رضایت عمومی قرار نداشته و اکنون ملت خواستار مهار این مداخله گران هستند چراکه به واسطه رفتارهای این معدود جمعیت اتفاق های ناگواری در بسترهای اجتماعی و سیاسی رقم خورده که چندان با منافع ملی سازگار نبوده است.
با این توصیف و اشاره محدودی که از نمونه های متعدد در کاهش تاب آوری جامعه در شرایط امروز شده است یک ضرورت بیشتر معنا نمی شود و آن هم حکمرانی منطق در صیانت از بازدارندگی تاب آوری جامعه با درک واقعیت های جامعه ایرانی در شرایط اضطرار است که همگان را زیر یک پرچم گرد آورده است و باید از این مولفه دفاعی هوشمندانه پاسداری کرد.
